Istorijat Crvenog krsta Crne Gore

Veoma značajan podatak o Crvenom krstu Crne Gore predstavlja činjenica da je 1875. godine postao prvo društvo Crvenog krsta na Balkanu, a 22. u svijetu. Počeci našeg Nacionalnog društva sežu od 1875. godine i zbivanja u Hercegovini, poznatijih kao nevesinjska buna. Veliki broj izbjeglica je morao da napusti svoje domove i došao je u Crnu Goru, koja je tada bila još manja i siromašnija.

Na tajnom sastanku sa hercegovačkim glavarima , održanom na Lovćenu, 26. jula 1875. godine, knjaz Nikola se dogovara o pružanju pomoći ustanicima. U avgustu iste godine, u Crnoj Gori je oformljen Odbor za pomoć stradajućim Hercegovcima, koji je imao sedam članova. Prvi predsjednik odbora bio je Ilarion Roganović. Neposredno po osnivanju, Odbor poziva strane ljekare da dodju u Crnu Goru i organizuju bolnice na Grahovu, Župi Nikšićkoj, Drobnjacima, Šavniku i Andrijevici.

Prvi zvanični podaci o prebjeglom stanovništvu sa turske teritorije objavljeni su u „Glasu Crnogorca”, 25.oktobra 1875. godine. Prema tim podacima, (dva mjeseca od početka ustanka) u Crnoj Gori bilo je 47 207 izbjeglica. Prema zvaničnim podacima, objavljenim u crnogorskom godišnjaku „Orlić” za 1875. godinu, u Crnoj Gori je bilo 10 818 porodica , koje su brojale 62 496 članova .

Ratifikacijom Ženevske konvencije o ranjenicima 17. (29.) novembra 1875. godine, Crna Gora postaje 22. član Međunarodnog pokreta Crvenog krsta. Međunarodni komitet Crvenog krsta u Ženevi, decembra 1875.godine, upućuje svoju delegaciju - misiju u Crnu Goru, daje joj uputstva kako da pomogne novoosnovanom društvu Crvenog krsta.

Neposredno po potpisivanju Ženevske konvencije, u Crnoj Gori se osniva Društvo Crvenog krsta Crne Gore, čiji je predsjednik arhimandrit Visarion Ljubiša.

Mitropolit Ilarion Roganović Arhimandrit Visarion Ljubiša